Heftige levens in Bologna

Prachtige stad, Bologna. Al die bogen waaronder je droog kunt lopen terwijl het regent of sneeuwt. En dan, in een van het grote plein, het standbeeld van Neptunus, met in de hand de drietand die je ook terugvindt op de grille van de mooiste Italiaanse auto’s, de Maserati’s.

De mensen die die Maserati’s maken wonen niet in appartementen in de duurdere wijken van de stad.

Daar woont wel Dora, lerares Italianistiek op het klassiek lyceum in Bologna, met haar man Fabio, die architect is die onder andere de grauwe buitenwijken van de stad bouwt of ‘restaureert’, waar de ‘gewone’ mensen wonen, zoals Rosaria en haar dochters Jessica en Adele. Rosaria’s echtgenoot Adriano zit in de gevangenis wegens allerlei smerige zaakjes. Wie ook in de gevangenis zit is Manuel, een buurjongen van Adele en Jessica – hij zit er wegens doodslag wegens moord op zijn vader. Hij is ook een rijke drugshandelaar.

En dan is er nog en andere buurjongen, Zeno, een stiekemerd die een dagboek bijhoudt met gegevens over de twee meisjes die hij constant begluurt. De meisjes daarentegen kennen hem nauwelijks. Zeno is ook goed op school, hij zit ook op dat lyceum en hij heeft een oogje op lerares Dora – zij ook op hem, eigenlijk, met name omdat ze allebei dezelfde boeken goed vinden.

Fabio, Adriano en Manuel hebben één ding gemeen: ze gaan vreemd bij het leven.

We zijn nu al een heel eind op streek in het nieuwe boek van de Italiaanse schrijfster, chroniqueur van het leven van adolescenten aan de rafelrand van de Italiaanse maatschappij Silvia Avallone met haar eerdere en veelgeprezen boek Acciaio (Staal), haar tweede boek Marina Bellezza, onder die titel ook vertaald; ook ditmaal zijn zeventienjarigen aan de beurt, ditmaal in de woonplaats van de schrijfster, in het boek dat heet Da dove la vita è perfetta (Waar het leven volmaakt is, nog niet vertaald) – dat betreft een bankje in een park.

Op het moment dat het boek begint ligt Adele, net 18 geworden, te bevallen van het kind van Manuel. De hele zwangerschap heeft ze getwijfeld of ze het kind zal houden of niet, maar vlak na de bevalling heeft ze het alsnog afgestaan – zij het dan dat je daarna in Italië nog tien dagen bedenktijd hebt.

Dan gaat het verhaal terug naar het begin van die zwangerschap.

We zien dat Dora, die met één been geboren is en Fabio al jaren vergeefs proberen een kind te krijgen en op het punt staan het bijltje erbij neer te gooien nadat is gebleken dat de bevoegde instanties betwijfelen of het te adopteren kind – vaak een kind dat uit de ouderlijke macht ontzet is en dus traumatische ervaringen heeft – het nieuwe trauma van een eenbenige moeder aankan.

Adele maakt kennis met Zeno, die een vriend is van Manuel, de vader van haar kind. Hij blijkt een zachtaardige en trouwe vriend te zijn. Heel anders dan de jongens die Adele tot dan toe gekend heeft.

Een belangrijke scene is dat Dora op een dag hoe Zeno bij het uitgaan van de school wordt opgewacht door een hoogzwanger meisje, Adele dus – ze trekt, dat is te begrijpen, een verkeerde conclusie en doet daarom een heftige uitval naar Zeno. Het draait uit op een heftige ruzie met Fabio.

Je zou denken dat je wel begrijpt hoe dit allemaal afloopt, maar ik zou zeggen: wacht daar nog even mee.

Intussen vertel ik je, hoe enorm meevoelend Avallone schrijft, vooral als het de meisjes betreft, die altijd het slachtoffer zijn. Met name de gevoelens tijdens de zwangerschap van Adele staan je haarscherp voor ogen, haar relatie tot haar kind, waar ze trots op is nog voor het wordt geboren maar waarvan ze intussen beseft dat ze het geen leven dat die naam verdient kan geven. Een leven zoals zij zelf en haar zus hebben gehad, en nog hebben.

De mannen komen er bij Avallone licht bekaaid vanaf, uiteraard allemaal eigen schuld dikke bult, met je dure horloges, je dikke auto’s, je wapens en je gezwaai met grof geld, je ordinaire vriendinnen en je patsersmanieren.

Avallone kan er wat van, maar misschien is een boek over iets anders dan adolescenten (in Italië is dat een apart romangenre) ooit ook wel een idee.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s